Aktualności
Szczepienie lisów wolno żyjących przeciwko wściekliźnie
W dniach 4–5 września 2026 r. na terenie części nadleśnictw nadzorowanych przez Regionalną Dyrekcję Lasów Państwowych w Toruniu, we wschodniej części województwa kujawsko-pomorskiego, zostanie przeprowadzona akcja doustnego szczepienia lisów wolno żyjących przeciwko wściekliźnie. Szczepionki będą zrzucane z samolotów na tereny niezabudowane – przede wszystkim lasy, pola, łąki i nieużytki. Mieszkańcy proszeni są o zachowanie ostrożności oraz pozostawianie znalezionych przynęt w miejscu ich wyłożenia. Wścieklizna jest jedną z najgroźniejszych chorób odzwierzęcych. Wywołujący ją wirus atakuje ośrodkowy układ nerwowy, a na zakażenie narażone są wszystkie gatunki ssaków, w tym ludzie. Po wystąpieniu objawów klinicznych choroba niemal zawsze prowadzi do śmierci. W Polsce jej głównym rezerwuarem pozostaje lis rudy, dlatego ograniczanie występowania wirusa w populacji tych zwierząt ma podstawowe znaczenie dla ochrony zdrowia ludzi, zwierząt domowych, gospodarskich oraz innych dzikich ssaków. Jak działa szczepionka? Preparat zostanie umieszczony w brązowo-zielonych przynętach przypominających niewielkie, kwadratowe batoniki o wielkości około 4,5 cm. Ich zewnętrzna część wykonana jest z masy mięsno-rybnej, której zapach ma zachęcić lisa do podjęcia przynęty. Wewnątrz znajduje się blister zawierający płynną szczepionkę. Po przegryzieniu blistra preparat ma kontakt z błoną śluzową jamy ustnej zwierzęcia, pobudzając jego układ odpornościowy do wytworzenia odporności przeciwko wirusowi wścieklizny. Szczepienie lisów ogranicza możliwość dalszego rozprzestrzeniania się choroby i zmniejsza ryzyko jej przeniesienia na inne zwierzęta oraz człowieka. Gdzie zostanie przeprowadzona akcja? Szczepieniami zostaną objęte: powiat brodnicki; powiat rypiński; powiat lipnowski; powiat włocławski; powiat golubsko-dobrzyński; powiat aleksandrowski; powiat radziejowski; w powiecie wąbrzeskim – gminy Książki, Dębowa Łąka i Ryńsk; w powiecie toruńskim – gminy Obrowo, Lubicz i Czernikowo. Nie należy dotykać przynęt. Podstawową zasadą bezpieczeństwa jest pozostawienie znalezionej przynęty w miejscu, w którym została zrzucona. Nie należy jej dotykać, podnosić, przenosić, otwierać ani niszczyć. Przynęta, na której pozostanie zapach człowieka, może nie zostać podjęta przez lisa, a tym samym nie spełni swojej funkcji. W czasie zrzutu szczepionek, czyli 4–5 września, zaleca się ograniczenie przebywania na objętych akcją terenach niezabudowanych. Akcja nie oznacza jednak wprowadzenia zakazu wstępu do lasu. Po zakończeniu zrzutu można korzystać z terenów leśnych, pamiętając o niezbliżaniu się do znalezionych przynęt i przestrzeganiu zaleceń służb weterynaryjnych. Przez dwa tygodnie od dnia zrzucenia szczepionek psy należy wyprowadzać wyłącznie na smyczy, a koty trzymać w zamkniętych pomieszczeniach. W tym samym okresie nie powinny być organizowane polowania z udziałem psów. Przynęty przeznaczone są dla lisów wolno żyjących i nie należy podawać ich zwierzętom domowym. Co zrobić w przypadku kontaktu ze szczepionką? Jeżeli dojdzie do kontaktu z przynętą lub płynną zawartością szczepionki, narażone miejsce należy dokładnie umyć wodą z mydłem. W przypadku przedostania się płynu do oczu, jamy ustnej lub nosa albo jego kontaktu z otwartą raną miejsce ekspozycji trzeba niezwłocznie przemyć. Każdy kontakt człowieka z płynną zawartością szczepionki należy zgłosić służbom epidemiologicznym lub medycznym – właściwej stacji sanitarno-epidemiologicznej, szpitalowi zakaźnemu albo przychodni. Przypadki kontaktu zwierząt domowych lub gospodarskich ze szczepionką powinny zostać zgłoszone służbom weterynaryjnym. Skuteczność całej akcji zależy również od odpowiedzialnego zachowania mieszkańców. Pozostawienie przynęt w miejscu zrzutu zwiększa szansę, że zostaną odnalezione i pobrane przez lisy. W ten sposób szczepienie dzikich zwierząt tworzy barierę ograniczającą rozprzestrzenianie się śmiertelnie niebezpiecznej choroby. Termin akcji może ulec zmianie w przypadku niesprzyjających warunków atmosferycznych lub z innych przyczyn niezależnych od organizatorów. Opracowano na podstawie komunikatu Kujawsko-Pomorskiego Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii. Honorata Galczewska Rzecznik prasowy RDLP w Toruniu
więcej
Próba sygnału alarmowego z systemu ostrzegania i alarmowania.
Szanowni mieszkańcy, Informujemy że w dniu dzisiejszym tj. 13.08.2026r. będzie przeprowadzana próba sygnału alarmowego z systemu ostrzegania i alarmowania miasta Radziejów. Prosimy zachować spokój. Inspektor ds. zarządzania kryzysowego Małgorzata Mroczkowska
więcej
Spotkanie ze żmiją w lesie. Jak zachować się bezpiecznie? Informacja RDLP w...
Spotkanie ze żmiją w lesie. Jak zachować się bezpiecznie? Żmija zygzakowata należy do zwierząt, które budzą wyjątkowo silne emocje. Sam widok węża często wystarcza, by pojawił się strach. Tymczasem żmija nie poszukuje kontaktu z człowiekiem, a do ukąszenia dochodzi zwykle wtedy, gdy zostanie nadepnięta, zaskoczona albo pozbawiona drogi ucieczki. W Polsce jest jedynym naturalnie występującym jadowitym wężem . Nie oznacza to jednak, że każde spotkanie z nią stanowi bezpośrednie zagrożenie. Najczęściej zwierzę próbuje pozostać niezauważone albo oddalić się w bezpieczne miejsce. Gdzie można ją spotkać? Żmije wybierają miejsca, które dają im jednocześnie schronienie i możliwość ogrzania ciała. Mogą przebywać wśród gałęzi, kamieni, korzeni, w zaroślach, na obrzeżach torfowisk oraz w wysokiej trawie. W słoneczne dni zdarza się, że wygrzewają się na leśnych drogach, polanach albo skrajach ścieżek. Nie wynika to z agresywnego zachowania. Żmija jest zwierzęciem zmiennocieplnym, dlatego jej aktywność zależy od temperatury otoczenia. Ciepło pozwala jej sprawnie się poruszać, zdobywać pokarm i funkcjonować. Podczas spaceru warto zatem patrzeć pod nogi, nie wchodzić bez potrzeby w gęste zarośla i nie wkładać dłoni w miejsca, których wnętrza nie widzimy. Pomocne są również pełne buty z wyższą cholewką oraz długie spodnie. Co zrobić, gdy zobaczymy żmiję? Najważniejsza zasada brzmi: zachować dystans i pozostawić zwierzę w spokoju . Nie należy próbować żmii dotykać, przesuwać, łapać ani fotografować z bardzo bliskiej odległości. Wystarczy zatrzymać się, spokojnie odejść kilka kroków i umożliwić jej ucieczkę. Żmija nie ściga ludzi i nie wykonuje dalekich skoków. Jej możliwości dosięgnięcia przeciwnika są ograniczone do niewielkiej odległości. Ukąszenie jest dla niej sposobem obrony, a nie formą polowania na człowieka. Jad służy przede wszystkim do unieruchamiania drobnych zwierząt, którymi wąż się żywi. W części przypadków dochodzi nawet do tak zwanego ukąszenia suchego, bez wprowadzenia jadu do organizmu. Ukąszenia nie wolno lekceważyć Choć większość przypadków ma przebieg łagodny lub umiarkowany, każda osoba ukąszona powinna jak najszybciej otrzymać pomoc medyczną. W miejscu ukąszenia może pojawić się ból, obrzęk, zaczerwienienie lub zasinienie. U niektórych osób występują także nudności, wymioty, osłabienie, gorączka, zaburzenia krążenia, trudności z oddychaniem lub zaburzenia świadomości. Przebieg zatrucia zależy między innymi od ilości jadu, miejsca ukąszenia, wieku, masy ciała, stanu zdrowia oraz aktywności podejmowanej po zdarzeniu. Większej ostrożności wymagają ukąszenia dzieci, seniorów, osób przewlekle chorych oraz przypadki dotyczące okolic twarzy, szyi i karku. Pierwsza pomoc: mniej działań, więcej rozsądku Po ukąszeniu należy uspokoić poszkodowanego i ograniczyć jego ruch. Aktywność fizyczna przyspiesza krążenie krwi, a tym samym może sprzyjać szybszemu rozprzestrzenianiu się jadu. Ukąszoną kończynę trzeba unieruchomić. Ranę można delikatnie przemyć wodą z mydłem i osłonić czystym opatrunkiem. Następnie należy wezwać pomoc lub zorganizować transport do szpitala. Nie wolno nacinać miejsca ukąszenia, wysysać jadu, silnie uciskać kończyny, stosować opaski uciskowej ani przykładać lodu. Takie metody nie poprawiają sytuacji, a mogą doprowadzić do dodatkowego uszkodzenia tkanek. O sposobie leczenia, w tym ewentualnym zastosowaniu antytoksyny, decyduje lekarz. Pies również może zostać ukąszony Podczas spaceru zwierzę domowe może zainteresować się wężem, podejść zbyt blisko albo próbować go zaatakować. Z tego względu na terenach leśnych pies powinien pozostawać pod kontrolą opiekuna i być prowadzony na smyczy. W razie podejrzenia ukąszenia należy ograniczyć ruch zwierzęcia i jak najszybciej przewieźć je do lecznicy weterynaryjnej. Szczególnie niebezpieczne mogą być ukąszenia w okolice pyska i szyi, ponieważ rozwijający się obrzęk może utrudnić oddychanie. Chroniona część leśnej przyrody Żmija zygzakowata podlega w Polsce ochronie gatunkowej. Nie wolno jej zabijać, chwytać ani celowo niepokoić. Ochroną objęte są również inne krajowe gady, często bezpodstawnie brane za zwierzęta niebezpieczne. Żmija pełni w środowisku ważną funkcję, między innymi ograniczając liczebność drobnych gryzoni. Jej obecność świadczy o naturalnym charakterze danego terenu. Dlatego spotkanie ze żmiją najlepiej potraktować nie jako powód do paniki, lecz jako przypomnienie, że las jest przestrzenią życia dzikich zwierząt. Rozsądny ubiór, uważne poruszanie się i zachowanie bezpiecznej odległości zwykle wystarczą, by takie spotkanie zakończyło się spokojnie – zarówno dla człowieka, jak i dla węża. Honorata Galczewska Rzecznik prasowy RDLP w Toruniu
więcej
więcej
